من اهل تنوع هستم.یعنی آدم تنوع طلبی هستم.به همین خاطر امروز می خوام یه فیلم خیلی قشنگ

و باحال معرفی بکنم و یک کمی هم در موردش بنویسم.

 

Sent of women"(عطر خوش یک زن)این فیلم یکی از زیباترین فیلم هایی است که دیدم.با حظور

ال پاچینو.ال پاچینو به خاطر بازی در این فیلم بعد از سالها جایزه اسکار گرفت.

فیلم داستان یک سرهنگ باز نشسته است که به خاطر انفجار یک  نارنجک دستی نا بینا شده و

در تنهایی و انزوا به سر میبره.

ال پاچینو در این فیلم به خوبی نقش یک مشروب خوار زن باز و البته شکست خورده رو بازی می کنه.

و مطمئن هستم هیچ کس به غیر از اون نمی تونست این نقش رو به این خوبی بازی کنه.

فیلم شما رو با خودش بالا و پایین می بره.لحظه ای از شادی مو به تنتون سیخ می شه و  لحظه ای

از غصه اشک توی چشمهاتون جمع می شه.

پسر جوانی در این فیلم به عنوان پرستار با ال پاچینو همسفر می شه.غافل از اینکه اون می خواد

خودش رو بکشه.یکی از زیباترین صحنه های فیلم جایی است که ال پاچینو توی یک رستوران مجلل

با یک دختر ججوان تانگو می رقصه.

از بهترین و  جذاب ترین دیالوگ های فیلم(البته بیشتر دیالوگ هاش جالب بود) جایی است که

ال پاچینو می خواد خودش رو بکشه و جوان همسفرش سر میرسه.ال پاچینو با اون در گیر میشه

و در حالی که اشفته است و اسلحه اش رو به طرف پسر می گیره و میگه:تو چی می دونی این جا

چه خبره.این جا همش تاریکیه.

و یه جای دیگه به پسر میگه:می دونی این همه سال من به چه شوقی زندگی کردم؟اینکه یک شب

زنی کنارم بخوابه و صبح که بیدار می شم ببینم هنوز پیشمه.

باید فیلم رو ببینید.دو تا عکس هم از این فیلم براتون می ذارم.